Sri Lanka-West Indies, 3.ODI, Sri Lanka 277/9, West Indies 251, Sri Lanka 26 koşu farkla kazandı

Sri Lanka 277/9 (Sangakkara 75, Jayawardane 44, Benn 4/38), West Indies 251 (Darren Bravo 79, Sarwan 51, Mendis 4/46)

Serinin son maçında Sri Lanka rakibi West Indies’i bir kez daha yenerek Dünya Kupası öncesi favorilerden birisi olduğunu kanıtladı.

Bir önceki maçta oynayan 3 atıcısını dinlendirmeyi seçen Sri Lanka, vurucularının formda olduğuna emin olmak için bu departmanda fazla değişikliğe gitmemişti. West Indies’de ise doğru dürüst katkı vermeyen orta ve alt sıra vurucularının sıkıntısı fazlasıyla hissediliyor ve kupa öncesi spin bowlerlardan iyi bir performans görmek gerekiyordu. Bu düşüncelerle Colombo’da çıkılan maçta Sri Lanka kapalı hava ve yağmur ihtimali nedeniyle West Indies kurayı kazanıp atıcı olmayı seçtiğinde bir kumar oynamıştı zaten. Maça iyi başlayan Sri Lanka vurucuları hızlı bir koşu oranıyla ilerlerken hızlı atıcı Dwayne Bravo’nun etkinliği West Indies için önemliydi, ilk olarak Tillakaratne Dilshan’ın çıkması Sri Lanka’yı yavaşlatırken West Indies’in falsolu atıcısı Sulieman Benn’in iyi performansı West Indies’in galibiyet için istekli olduğunu gösteriyordu. Benn’in bir önceki maçın kahramanı Upul Tharanga’yı avlaması Sri Lanka üzerinde soğuk duş etkisi yaratırken tecrübeli Kumar Sangakkara ve Mahela Jayawardane ikilisinin yavaş ama etkili bir şekilde skoru ilerletmesini engelleyemedi. İkilinin 95 koşuluk ortaklığı ev sahibi ekibi düzlüğe çıkarırken son 10 over öncesi bu ikiliden kurtulmayı başaran West Indies geri kalan oyuncuları çabuk bir şekilde çıkararak skoru düşük tutmaya çalışıyordu. Benn bu işte de etkili olup wicketları almaya devam ederken diğer taraftan yeterli derecede ekonomik olamayan hızlı ve orta hızlı atıcıların sıkıntısını yaşadı. 22 topta 36 koşu alan Angelo Mathews takımını 277 koşuya ulaştırdı.

Zor bir görevle karşı karşıya olan West Indies’de açılış vurucusu ve eski kaptan Chris gayle’in performansı oldukça önemliydi. İlk maçta 100’ü geçen ortağı Adrian Barath ile beraber daha ilk 2 overda koşu bile alamadan dışarıda kaldıklarında West Indies için tehlike çanları çalıyordu. Son 1 yıldır iyi performanslarıyla takımda yer bulmaya başlayan Darren Bravo bir kez daha takımını sırtlarken Ramnaresh Sarwan’ın da desteğiyle Sri Lanka’ya uzun süre zor anlar yaşatmayı başardılar. İkilinin 125 koşuluk ortaklığını sona erdiren Rangana Herath, kilidi açan isim olmayı başardı. Arkasından 7 over içinde 3 wicket daha bularak istikrarsız orta sıra vurucularını dağıtmayı başaran Sri Lanka atıcıları galibiyeti getirme yolunda önemli bir adım atarken Dwayne Bravo-Carlton Baugh ikilisinin dirençli oyunu West Indies’in kolay teslim olmasını engellese de gerekli koşu oranının hayli uzağında kalan takımlarını galibiyete ulaştıracak skoru yakalayamayacakları belliydi. Son wicketları alan Ajantha mendis maça noktayı koyarken Sri Lanka’nın seriyi 2-0 kazandığını da tescilliyordu. Maçın adamı Kumar Sangakkara, serinin adamı ise Upul Tharanga seçildi.

Sri Lanka etkili performanslarıyla ev sahiplerinden birisi olduğu Dünya Kupası’nda şampiyonluk kovalayacağını kanıtladı. West Indies ise stili subcontinent wicketlarına hiç de uygun olmadığından takım olarak bir yere varmak için bazı yıldızlarının olağanüstü performansları olmadan başarılı olamayacağı izlenimini verdi. A grubuna oranla çok daha zor bir grupta oynayacak West Indies bu şekilde oynarsa gruptan çıkması zor gibi görülüyor.

Avustralya-İngiltere, 7.ODI, Avustralya 279/7, İngiltere 222, Avustralya 57 koşuyla kazandı

Avustralya 279/7 (Voges 80*, D.Hussey 60, Anderson 3/48), İngiltere 222 (Yardy 60*, Prior 39, Johnson 3/18)

Michael Clarke’ın dinlendirilmesi nedeniyle ilk kez ODI takımına kaptanlık yapan Cameron White’ın para atışını kazanarak vurucu olmayı seçmesi, sıcak bir Perh gününde mükemmel bir sahada doğru tercihti. Shane Watson’ın dinlendirilmesi nedeniyle Avustralya’nın 2 wicketkeeperı Brad Haddin ve Tim Paine’in açılış vurucusu olarak görev yaptıkları maçta İngiliz açılış atıcıları James Anderson ve Liam Plunkett idi. Dünya Kuapsı kadrosunda bulunmayan Plunkett sırf bu maç için Perth’e getirilmişti. Sakatlık problemleri nedeniyle şans bulan Plunkett daha 3. overda Tim Paine’i oyun dışına çıkartarak ilk fireyi verdirdi. Partneri Anderson da Haddin’in wicketını alınca son aylarda alışık olduğumuz şekilde ilk vurucularını çabuk kaybeden Avustralya’da yük bir kez daha orta sıra vurucularının omuzlarına bindi. Genelde spin bowlerların pek sevmediği Perth’te İngiliz spin bowler Michael Yardy’nin etkili oyunu meyvelerini çabuk verdi ve Callum Ferguson ile Cameron White falsolu atışların kurbanı oldular. İnningin yarısı tamamlandığında Avustralya pek de istemediği bir durumdaydı. Daha 100 koşuyu ancak aşmışlar ve 4 wicket kaybetmişlerdi. Bu durumda devreye girmesi gereken David Hussey ve Adam Voges ikilisi doğru zamanda doğru vuruşlarla koşu oranını arttırmaya başladılar ve bu da İngiltere’yi baskı altına almaya yetti. Özellikle Dünya Kupası kadrosunda yer almayan ve 1 yıl aradan sonra ilk kez ODI maçı oynayan Voges’ın önderliğinde toparlanan Avustralya hızlanmaya başladığında cevap veremeyen İngiliz atıcılarının ritmi bozuldu ve tehlikeli olma olasılıkları azaldı. Son 10 overa girilirken Plunkett’ın David Hussey’i çıkarması tekrar İngiltere’yi ümitlendirse de Voges soğukkanlılığını koruyarak takımı iyi yönetti ve 50 over sonunda Avustralya’yı iyi bir skor olan 279’a taşımayı başardı.

İngiltere takımında da birçok değişiklik mevcuttu. Özellikle Dünya Kupası öncesi birçok oyuncusunun sakatlanmasıyla morali bozulan İngiltere’de Andrew Strauss2un yanında bu kez Steve Davies açılış vurucusu olarak görev yaptı. Avustralya atıcılarını bir şekilde rotasyonla dinlendirmenin olumlu sonuçlarını seri boyunca gördü. Shaun Tait daha 2. topta Strauss’un felaket ODI serisine noktayı koyarken Doug Bollinger de ilk overında Davies’i çıkartınca İngiltere’nin şiddetle ihtiyacı olan galibiyete ulaşma olasılığı azaldı. Test serisindeki formunu ODI serisine de taşıyan Jonathan Trott’u, galibiyetle arasında son engel olarak gören Avustralya kararlı bir şekilde Trott ve pietersen’e saldırınca bu taktik başarıya ulaştı. Her zaman Perth’te fırtına gibi esen Mitchell Johnson Trott ve Pietersen’i  arka arkaya overlarda oyun dışında bırakınca İngiltere’nin ümidi fazla kalmadı. Buna rağmen yine de direnen İngilizler Avustralya’ya kolay bir galibiyet yaşatmayacaklarını alt sıralardaki vurucularının kararlılıkları sayesinde ortaya koysalar da 2 yıl önce uluslararqsı kariyerinin bittiği yerde bu sefer ODI oyuncusu olarak yeniden doğmaya çalışan Jason Krejza’nın 2 wicketı sürpriz ihtimalini ortadan kaldırdı. Bundan sonra kaybedecek bir şeyi olmayan İngiltere’de Michael Yardy elinden geldiğince dirense de maçı Avustralya’nın 57 koşu farkla kazanmasını engelleyemedi. Bu galibiyetle seriyi 6-1 kazanan Avustralya’da (2009 Ashes serisini kaybeden Avustralya, takip eden ODI  serisini 6-1 kazanmıştı) Adam Voges maçın adamı seçildi. Serinin oyuncusu ise bu maçta oynamamasına rağmen gerek açılış vurucusu gerekse de aldığı kritik wicketlarla Avustralya’nın açık ara en iyi oyuncusu olan Shane Watson seçildi.

Serinin tamamlanmasıyla artık Dünya Kupası’na odaklanan 2 takımdan Avustralya tekrar kaybettiği özgüveni kazanmayı başardı. Şampiyon ünvanını korumak için böyle bir performansa ve özgüvene ihtiyacı olan ekip, eğer sakatlık sorunlarını atlatabilirse ve kadrosunu oturtabilirse yine kupasını favorilerinden birisi olacaktır. İngiltere’de kritik oyuncuların uzun süreli olmasa bile yaşadığı sakatlıklar bu seride yeterince takım kurgusu üzerine odaklanmayı engellediğinden İngiltere’nin tam hazır olmadıkları gerçek. Zorlu B grubundan çıkmak için acilen toparlanmak zorundalar.  

ODI Serisi, 6. Maç, Yeni Zelanda- Pakistan, Yeni Zelanda 57 koşu farkla kazandı, Seriyi 3-2'yle Pakistan Kazandı

Eden Park,Auckland
Yeni Zelanda(Ryder 107)-Pakistan(K. Akmal 89, Benett 4-46)

Dünya Kupası kadrosu için ince eleyip sık dokuyan Yeni Zelanda'da kaptan Daniel Vettori'nin sakatlığı sürdüğü için oynamadığı maçta, Luke Woodcock ve Tim Southee, Jacob Oram ve Jamie How'un yerlerini dolduracaklardı. Pakistan'sa serinin kazanılmasından sonra, belki de en başarılı hızlı atıcısı Wahab Riaz'ı dinlendirerek hızlı atıcı departmanını Shoaib Akhtar-Sohail Tanvir ve Umar Gül üçlüsüyle doldurmuştu. Ayrıca Esad Şefik de, Misbah'ın yerine oynuyordu.

Para atışını kazanan ve ODI milli takımının Dünya Kupası kaptanı olarak açıklanan Shahid Afridi, atış yapmayı seçti. Başlarda erken wicket olasıydı ve bu kez kadroda, batting sırasının en tepesinde görev yapan Brendan McCullum, Sohail Tanvir'in tuzağına düşünce 4. overda oyunu terketti. Bu kayba rağmen, Yeni Zelanda'nın koşu alma hızı fena değildi. Özellikle büyük vuruşları denemeyi seven Jesse Ryder'ın oyuna girmesinden sonra ilk 10 overda özellikle Akhtar, pek çok 4 ve 6'dan nasibini aldı. Tanvir'se daha bir derli topluydu. 10. overın sonunda Yeni Zelanda'nın koşu oranı 7'nin üzerine çıkmıştı ki bu seride buna pek rastlanmadı. 5 overlık bir off-pace-legbreak ya da falso-hızlı-falso kombinasyonu, Ryder ve Guptill'in hızlarını kesmeye yetmedi. 20.overdan sonra Afridi ve Abdul Razzaq'lı overlar başladı. Nihayet bu bölümde, Black Caps'in koşu oranı düşmeye başladı ve beklenen wicket, Razzaq'ın Guptill'i çıkarmasıyla geldi. Bu seri boyunca istikrarlı olarak iyi performans gösteren Guptill, rolünün çoğunu Ryder'a bırakmıştı, buna rağmen 44'e kadar geldi. Oluşan platform, Ross Taylor'ın tam istediği türdendi fakat o da, son dönemdeki formsuzlığını bu maça da yansıtarak, 29. overın sonunda çıktı. Razzaq'dan gelen bu iki wicket, Pakistan'ı umutlandırmıştı. Ardından Shoaib Akhtar'ın sırası yeniden geldi ve o da Ryder'la baş etmeyi başaramasa da üst üste iki aynı atıştan yapıp James Franklin'den kurtuldu. Elbette su testisi su yolunda kırıldı ve Ryder yeni bir boundary peşindeyken bu seride devamlı wicket almayı başaran offspinner Hafeez'a yenik düştü. O çıkarken oluşan 187/4, galibiyet için arkadaki vurucuların biraz daha gayret etmesi gerektiğini gösteriyordu ama devreye büyük katkı yaptığı kesindi. Nathan McCullum ve Scott Styris de böyle yaptılar ve batting powerplaye kadar başka wicket vermediler. Dışsahada 3 savunmacının yer alabildiği bu bölümeyse adeta şovla başladılar ve birçok boundary bularak Yeni Zelanda devresinin yeniden yükseklere taşıdılar. Özellikle Tanvir, tam bir hedef tahtası oldu. Rakibin aldığı koşulara son noktayı, yine devrenin sonunda, Muhammed Hafeez koydu. Sonunda ortaya 311/7'lik bir skor çıktı.

Yeni Zelandalı hızlı atıcılar, Pakistanlı meslektaşları kadar merhametli değillerdi. İlk overda Kyle Mills'in güzel atışına yenik düşen ancak şansıyla oyunda kalan Ahmed Shehzad, bir maç önceki 100'ünü bu kez mumla aradı ve 3. over bitmeden çıktı. Oyuna nispeten hızlı başlayan Muhammed Hafeez'da, Hamish Benett'in düz ve rakibin ayaklarına doğru gelen topu, düzgün bertaraf edemeyince Pakistan önemli darbe yedi. Devreyi ayağa kaldırma görevini alan Younis Khan, Brendan MCCullum'un atletik hamlesi olmasa, bunu başarabilecek gibi gözüküyordu fakat wicketkeeperın harika yakalayışı Pakistan'ı yine içinde bulunduğu kötü durumda bıraktı. Aradan geçen 15 overdan sonra Pakistan'ın alması gereken koşu oranı 7'nin üzerine çıkmıştı. Ve de Kamran Akmal'în yanında, koşu almakta pek aceleci davranmayan vuruculardan Esad Şefik yer almaktaydı. Karşılarına gelen çifte falsolu atakta, LUke Woodcock ve Nathan McCullum'a karşı wicket vermediler ama fazla da sayı çıkaramadılar. Fakat bu dönemin hemen ardından Şefik, Pakistan'ın her maç verdiği hediye wicketlardan birini daha ortaya çıkardı. Takımı kurtarmak, Akmal kardeşlere kalmıştı ve Kamran, bu serilerdeki en iyi maçında 50'yi buldu. Kardeşi Umar'sa, aceleci davranınca wicketını Franklin'e kaptırdı. Bu anda oluşan 159/5'lik skor, maçı zaten Yeni Zelanda hanesine galibiyet olarak yazdırmaya yakındı. Franklin bununla da kalmadı, mucize geri dönüş yaratabilecek Abdul Razzaq'ı ve iyice havaya girmiş Kamran Akmal'ı da çıkararak son umutları da yerle bir etti. Afridi'nin bundan sonraki çabası nafileydi. Yeni Zelanda, kaybettiği seriyi galibiyetle sonlandırmayı başardı.

ODI Serisi, 5. Maç, Yeni Zelanda- Pakistan, Hamilton, Pakistan 41 koşu farkla kazandı

Pakistan(Shehzad 115,Mills 2-42)- Yeni Zelanda(Taylor 62, Guptill 65, 3-51)

Tıpkı, bu turun içerisindeki ilk Test'te olduğu gibi, Hamilton'da yine kapalı ancak yağışsız bir havaydı Yeni Zelanda ve Pakistan takımlarını karşılayan. Ev sahipleri, yine kadroda değişiklik yapmış, biraz da zorunda kalmıştı. Örneğin kaptan Daniel Vettori, diz arkası kirişlerinden sakatlandığı için dinlendirilmişti. Yine Kane Williamson ve Tim Southee de dinlendirilenler arasındaydı. Bununla beraber batting sırasında da değişiklik yapılmış, son iki maçtır tökezleyen Jamie How'un yeri 3'e kaydırılmıştı. Jesse Ryder da yine Martin Guptill'in açılıştaki ortağı olacaktı. Shahid Afridi'nin Pakistanı'nda da bir önceki maça göre farklı bir isim göze çarpmaktaydı: Shoaib Akhtar. Anlaşılan, hızlı atıcılardan Sohail Tanvir'in morali, biraz daha fazla bozulsun istememişlerdi.

Bu havada para atışını kazanan her takım gibi, Yeni Zelanda da atış yapmayı seçti. Topun yerde sektikten sonra şaşırtıcı yönlerde hareket etmesi, Pakistan vurucularını erken biçimde oyun dışına çıkarması beklenirken maç, tam ters yönde ilerledi. Yeni topta Hamish Benett karşısında yoğurdu üfleyerek yiyen Pakistanlı ikili, koşu oranını 3'e bile getirememişti. Fakat Muhammed Hafeez'ın Kyle Mills'e, çok basitçe verdiği wickettan sonra, Ahmed Shahzad hızlanmaya başladı. Shahzad, özellikle dünya kupası yeri kovalayan Jacob Oram-Kyle Mills'e karşı boundaryler bularak devreyi fiilen açtı. İki powerplayini, ısrarla hızlı atıcılarla kullanan Ross Taylor, swing ve seam gibi kavisli hızlı atış denemelerinden vazgeçip, yavaş atış falsosuna döndü. Nathan McCullum da ilk overında, Kamran Akmal, wicketını runoutla kaptırdı. Pakistan 20 over sonunda 70'i ancak görebilmişti. İhtiyatlı ama yavaş ilerleyiş, ilginç wicketlarla devam etti. Özellikle N. McCullum ve Scott Styris'in overlarında Younis Khan koşu almakta zorlandı; Ahmed Shehzadsa fırsat buldukça 4 yaptı. Sonunda Younis Khan, yine basit şekilde oyun dışı kaldı ama günün kahramanı Shehzad, dünün kahramanı ve yeni ortağı Misbah'ın da yardımıyla 19 yaşında ilk ODI'century'sini kaydetmeyi başardı. Bu ikili, devrenin sonlarına doğru hızlanır gibi olsalar da üst üste çıktılar. Arkadan gelen Afridi-Umar Akmal ikilisiyse, batting powerplayin de yardımıyla daha hızlıydılar ve yaklaşık 7 overda 43 koşu aldılar. Bu da Pakistan'ı galibiyete yaklaştırdı. Arka sıradakilerin de aynı hızla dağılması, ibreyi rakibe yaklaştıracak bir gelişmeydi.

Yeni Zelanda'ya 269 gerekiyordu. Fakat sık sık runout olmasıyla gündeme gelen Jesse Ryder, 'İlk topta run-out olunur mu?' sorusunun cevabına 'Evet' dedi ve yine çok rahat davranmasının cezasını çekerek Pakistanlılara güzel bir moral aşıladı. Böylece Jamie How, yine, ilk sırada vurucu olan ikilide yer aldı önceki maçlarda olduğu gibi. Tabi bu maçta ki kaderi de farklı değildi ve 12'de çıktı. Zor dakikalarda ayakta kalan adam, Martin Guptill oldu. Her şeye rağmen Ross Taylor'ın oyuna girişi ve Guptill'le oluşturduğu ortaklık, Yeni Zelanda'yı 20 overın sonunda 100'ün üzerine çıkarmış ve galibiyet potasına sokmuştu. Fakat Guptill de zıplayan bir topta oyun dışı kaldı ve Yeni Zelanda 112/3'e geldi. Brendan McCullm ve Scott Styris'ın çıkışlarından sonra büyük skorlar yakalayabilen James Franklin'in sırasının gelmesi iyimserliğin artmasını sağladı. Nitekim Yeni Zelanda, 10 over kala 140'ı geçmişti. Ne var ki Shahid Afridi'nin legbreak'iyle kaptan Taylor'ı çıkarması her şeyi bozdu. Wahab Riaz'ın yorkerında Franklin çaresiz kaldı ve oyundan ayrıldı. Bundan sonra Jacob Oram veya Nathan Mccullum'dan kahramanlık gösterisi sunmaları beklendi fakat onların da yapabilecekleri sınırlıydı. Serinin formda hızlı atıcısı Wahab Riaz'la, legbreakleriyle 2 wicket alan Shahid Afridi, 'Siyah Şapkalılar''ın sonunu hazırlayan faktörler oldular. Maçta bir başka dikkati çeken de -wicketkeeper Kamran Akmal'ı saymazsak- Pakistanlıların yaptıkları iyi fielding oldu. Yeni Zelanda'nın ODI serilerindeki yenilgi serisi devam ederken, ne olursa olsun savaşan ve geriye düşse de maçlar kazanabilen Pakistan, 6.maçı beklemeden, sonunda seri kazanmayı,3-1'lik skorla hatırladı.

Sri Lanka-West Indies, 2.ODI, West Indies 203, Sri Lanka 199/2, Sri Lanka 8 wicket farkla kazandı

West Indies 203 (Darren Bravo 39, Dwayne Bravo 39, Malinga 3/30), Sri Lanka 199/2 (Tharanga 101*, Jayawardane 48*, Rampaul 1/27)

En sonunda yağmur olmadan bir maç seyretmenin mutluluğunu bize yaşatan serinin 2.maçında Sri Lanka iyi oyununu güzel bir galibiyetle süsleyerek seride 1-0 öne geçti.

Son 2 gündür Colombo’da etkili olan yağışın bugün kesilmesiyle sahanın maç oynanacak duruma gelmesi kura atışının önemini iyice arttırdı. İlk olarak atıcı olan takıma avantaj sağlaması beklenen koşullarda Sri Lanka kurayı kazanarak beklendiği gibi atıcı olmayı seçti. Zor koşullarda vurucu olmak zorunda kalan West Indies’de hasta olan Shivnarine Chanderpaul’un yerine bir önceki maçta oynamayan Dwayne Bravo sahadaydı. Sri Lanka’da ise Ajantha Mendis’in yerine Rangana Herath 2. spinner olarak kullanıldı.

Hatırlanacağı gibi ilk maçta sadece West Indies’in inningini izlemiştik. Aynı sahada 3 gün önce iyi bir oyun ortaya koyan West Indies bu sefer bir türlü istediğini ortaya koyamayan taraftı. Açılış vurucuları Adrian Barath (önceki maçta 100 koşuyu geçmişti) ve Chris Gayle rakip hızlı atıcılarının zorlu ilk atışlarını karşılamayı başarıp 45 koşuluk iyi bir ortaklığa imza atmalarına rağmen mecburi powerplay döneminin tamamlanmasına 2 atış kala Barath’ın oyun dışı kalması çabaların boşa gitmesine sebep oldu. Powerplay bittiğinde efsane oyuncu Muttiah Muralitharan’ın da ilk atışıyla Gayle’i oyun dışına çıkarması West Indies’in kurduğu platformun çökmesine neden oldu. Darren Bravo ve Ramnaresh Sarwan ikilisi yavaş yavaş West Indies’i toparlamaya çalışsalar da koşu oranı giderek düşmeye ve Sri Lanka atıcılarının baskısı artmaya başladı. İkili zaman zaman buldukları boundarylerle heyecan yaratsalar da bir türlü koşu oranını istikrarlı bir şekilde arttırmayı başaramadılar. Murali ile beraber Rangana Herath’ın da atışları ile fazla koşu vermemeleri West Indies’i zorlayan bir başka etmendi. İlk 25 over tamamlandığında hala 100 koşuyu bulamayan West Indies vurucularında sabır tükenirken Herath’ın şansın da yardımıyla Sarwan’ı run out ile çıkarması Sri Lanka’nın etkinliğini arttırdı. Özellikle fieldingde başarılı olan Sri Lanka’nın gelen diğer vurucuların da koşu alma girişimlerini durdurmaları ev sahibi ekibe avantaj getirdi. Bravo kardeşlerin devreye girmesi ile skoru ilerleten konuk West Indies’de önce Darren Bravo sonra da Kieron Pollard’ın Lasith Malinga’nın ters kavisli hızlı atışlarına yenik düşmeleri sonun başlangıcı oldu.  Son 4 wicketını sadece 16 koşu alarak kaybeden West Indies, ilk maçta elde ettiği koşunun hayli uzağında 203 koşuyla inningini tamamladı. İlk maça oranla daha etkili bir oyun sergileyen Sri Lanka atıcıları kolektif çalışmanın karşılığını da almış oldular.

Takip edilmesi pek zor olmayan 204 koşuyu almakta Sri Lanka vurucularının fazla zorlanması beklenmiyordu. West Indies’in hızlı atıcıları için erken wicket bulabilmek çok önemliydi. Ravi Rampaul ve Dwayne Bravo birer wicket alsalar da gerekli baskıyı uzun süre vurucular üzerinde oluşturamadılar. Maçın 15. overında devreye giren yağmur yüzünden inningin 3 over kısalması ve hedefin daha aşağıya çekilmesi de West Indies’in işini iyice zorlaştırdı. Yetenekli spinner yokluğu da West Indies’in koşu oranını düşük tutmasına yardımcı olmadı. Uzun süredir gözlerden uzak olan ve Dünya Kupası kadrosuna alınması sürpriz olarak görülen Upul Tharanga’nın wicket kaybetmeden 100’e ulaşması Sri Lanka adına en olumlu gelişme olarak görülebilir. Aldığı 8 wicketlık galibiyetle seride 1-0 öne geçen Sri Lanka için bu maç iyi bir antreman olurken West Indies atıcılarının da istikrarsızlığı, ek olarak alt sıra vurucularının yetersiz katkıları baş ağrıtacak gibi görülüyor. Serinin son maçı 06 Şubat Pazar günü yine bu sahada oynanacak.

Avustralya-İngiltere, 6.ODI, İngiltere 333/6, Avustralya 334/8, Avustralya 2 wicket ile kazandı

İngiltere 333/6 (Trott 137, Strauss 63, Tait 2/59), Avustralya 334/8 (Clarke 82, Johnson 57,  Finn 2/51)

Sydney’de oynanan 6. maç yine Avustralya’nın galibiyetiyle sonuçlandı. Oldukça çekişmeli geçen maç, ODIlerin seyir zevkini ve geleceğini sorgulayanlar için iyi bir cevap oldu.

Bu seride bir maç hariç kura atışını sürekli kazanan Andrew Strauss geleneği yine bozmadı ve İngiltere vurucu olmayı seçti. Bu serinin 3. maçı yine bu sahada poynanmış ve Avustralya galip gelmişti. O maç daha düşük skorlu bir maçtı ancak bugün İngiltere daha hazırlıklıydı. Her 2 takım da sakatlıklardan nasibini bu tur boyunca yeterince aldığından kadrolarda sürekli bir değişiklik ve rotasyon göze çarptı. Bugün İngiltere, SCG’nin gerektiği şekilde bir uzman spinner oynatmak için Michael Yardy’yi kadroya alırken Avustralya’da sakat olan Shaun Marsh’ın yerine Callum Ferguson görev aldı, sakat Xavier Doherty ise kadroya alınmamıştı. Seriyi kazanmayı garantileyen Avustralya böylece biraz daha kadro seçiminde rahat davranma şansını yakalamıştı.

İngiltere maça iyi bir başlangıç yaptı. ODI serisinde çok değişken bir performans gösteren Andrew Strauss takımına iyi liderlik ederken tartışmalı isim Matt Prior’dan yeterli destek göremedi. Seri boyunca boğaz enfeksiyonu nedeniyle düzenli oynama şansı bulamayan Mitchell Johnson, atış yaptığı ilk overda Prior’ı avlayarak İngiltere’yi tökezletse de, oyuna giren Jonathan Trott duvar gibi Avustralya’ya karşı sağlam durunca İngi,ltere yakaladığı ivmeyi korumayı başardı. Avustralya’nın hızlı atıcılarının aşamadığı Strauss-Trott bariyerini aşmayı başaran oyuncu ise Seteven Smith oldu. Strauss’un dışarıda kalmasıyla oyuna giren Kevin Pietersen yaklaşan kupa öncesi form tutmaya çalışırken Trott’a destek vererek takımına  büyük katkı sağlamış oldu. İkilinin yakaladığı koşu oranının daha da arttırmak için 5 overlık vurucu takım powerplayini erken alması ilginç bir taktik hamleydi. Bu dönemin ilk atışında Pietersen’in çıkması da İngiltere’yi yavaşlatmadı. Oyuna giren Ian Bellson 5 overa kadar dayanırken Trott da 100 koşuyu aşmayı başardı. İnningin sonlarında daha fazla risk almanın bedelini kaybettiği wicketlarla ödeyen İngiltere, Trott’un ortaya koyduğu 137 koşuluk olağanüstü performansın da etkisiyle çok iyi bir skora ulaşmayı başardı. 333’ü bulan konuk ekip serinin ikinci galibiyeti için böylece umutlandı.

Uzun süredir Sydney’de bu kadar büyük bir skoru hiçbir takım kovalamak zorunda kalmadığından Avustralya’nın galibiyet şansı pek mümkün görünmüyordu. Buna rağmen moralli ve istekli olarak inninge başlayan Avustralya, pozitif yaklaşımın meyvalarını çabuk toplamaya başladı. İlk 10 overlık zorunlu powerplay önemi boyunca İngiltere’nin 46’sına karşı 78 koşu bulan ve sadece Brad Haddin’i kaybeden ev sahibi ekip, Shaun Marsh’ın yer,ine oynayan Callum Ferguson’ın verdiği olumlu katkı sayesinde hep iyi bir koşu oranı yakalayarak oyunun içinde kalmayı başardı. Ancak 13.over içinde Watson’ın artık klasikleşmiş şekilde 50’yi geçtikten sonra oyun dışı kalması ile Avustralya’nın ilginç ve riskli bir hamlesiyle karşılaştık. Dördüncü sıra vurucusu olarak Mitchell Johnson’ı oyuna süren kaptan Clarke’ın attığı zar tuttu ve Johnson, belki de hayatının ODI performansını ortaya koyarak kazandırdığı 57 koşuyla takımının galibiyet şansını ayakta tuttu. Orta sıra vurucuları David Hussey ve Cameron White’ın yeterince hızlı koşu alamayacağı varsayımına istinaden yapılan bu hamle maçın kaderini de değiştirdi. Ferguson’ın run out olmasıyla oyuna giren kaptan Michael Clarke’ın gösterdiği 82 koşuluk performansa ilaveten diğer orta sıra vurucuları White ve Hussey’nin desteği İngiltere’yi galibiyetin eşiğine getirdi. Powerplay döneminde kısa aralıklarla gelen Hussey, White ve Smith wicketları İngiltere’yi ümitlendirse de son overda John Hastings’in 4lük vuruşuyla maçı ev sahibi ekip kazanmayı başardı. Aylardır çok iyi bir çizgi tutturan Jonathan Trott 137 koşusuyla maçın adam seçildi. Seride Avustralya bu galibiyetle durumu 5-1’e getirdi, son maç 6 Şubat Pazar günü Perth’te oynanacak. 

ODI Serisi, 4. Maç, Yeni Zelanda-Pakistan Pakistan 2 wicket farkla kazandı

Pakistan(Misbah 93*,Styris 3-40) 264 - Yeni Zelanda 262(Franklin 62, N McCullum 53*, Riaz 3-51)

Napier'da bu kez batsmanlara daha uygun bir wicket var gibi gözüküyordu ve kadrosunda değişiklik yapmaya gerek görmeyen Pakistan'ın hücum seçmesi çok şaşırtıcı değildi. Kaptan Daniel Vettori'nin geri döndüğü kadroda Franklin de oynuyordu.

Bir önceki maçta olduğu gibi, Yeni Zelandalı açıcılar Jamie How ve Martin Guptill, maç başında yine iyi girdiler fakat her şey iyi giderken üst üste oyundan çıkmaları, takımı şaşırttı. Takım 40/0'dan 44/2'ye geldi. Üstüne üstük, Ross Taylor da bir over sonra çıktı. Kane Wiliamson-Scott Syris ikilisi durumu kontrol altına almak için pek aceleci davranmadılar fakat yaklaşık 50 dakika sonra, ikili toplamda 26 koşu gibi düşük bir skor üretip oyundan ayrıldı. Bu dönemde Wahab Riaz ve Abdul Razzaq'ın atışları, Black Caps'in vurucuarını zorlarken, çareyi Sohail Tanvir'i hedef almakta buldular. Zaman zaman başarılı allrounder özellikleri ortaya koya Kane Williamson'ın sonunuysa, Umar Gül-Muhammed Hafeez dönemi hazırladı. Takımdaki tek offspinner konumundaki Hafeez'ın yine wicket gelen overlardaki atıcı olması da enteresandı. Fakat Yeni Zelanda'nın arka sırasındaki vurucular, beklenmedik şekilde dişli çıktılar. Özellikle kara gün dostu James Franklin, yine halfcenturysini yaptı. Brendan McCullum'la oluşturulan ortaklık, Pakistan için tehlikeli olmaya başlamıştı ki Wahab Riaz ortaya çıkıp takımı rahatlattı. Shahid Afridi-Umar Gül ikilisi , durumu kontrol altına almakta zorlandı. Belki bir başka spinner daha bu bölümde arandı. Nathan McCullum ve Daniel Vettori'nin direnişi, takımı 262'ye getirdi ve galibiyet umudunu korumasını sağladı ama bu, yeterli bir skor değildi.

Ahmed Shahzad ve Hafeez'la, Pakistan'ın ikinci devreye çok iyi başladığını gören Daniel Vettori, hemen hamlesini yapıp, erkenden Nathan McCullum'un falsolu atışlarından faydalanmaya başladı. Sonunda beklenen wicket, rakip 50'yi görmeden geldi; Hamish Benett'ın gönderdiği, Hafeez'ın sopasından çıkan topu Ross Taylor süper yakaladı. Bunu fırsat bilen Vettori, kendini de işin içine katarak topyekün bir bowling atağı başlattı ve çok geçmeden iki wicket daha, Scott Styris'la geldi. Pakistan 85/3'teydi. Bundan sonra maçın dengesini değiştiren adam oyuna girdi: Bir önceki maçta Afridi'nin ortaya koyduğu başarılı performans belli ki onu ateşlemişti. Zira ikilinin arasındaki kaptanlık yarışı son günlerde epeyce tartışılmıştı. Misbah ve Yunis Khan ikilisi, oluşturdukları sağlam duvarla galibiyet umudunu korudular. Bu sürede Vettori-Styris ve Franklin-Nathan McCullum, spin-pace kombinasyonları bertaraf edildi. Olumlu tabloyu, Khan'ın 173'te yaptığı gereksiz single koşusu ve kolayca runoutla oyun dışı bırakılması bozdu. Heyecanlı dakikalar da böyle başladı.

Umar Akmal, Daniel Vettori'nin yeniden atışlara döndüğü overda güzel bir dört yaparak rahat durmayacağını gösterdi ama karşısındaki Vettori'nin, ciddi form düşüklüğü gözlenen Akmal'ı kenara göndermesi uzun sürmedi. Vettori şov Afridi'nin ne olduğunu anlamadan LBW'yle oyundan çıkmasıyla sürdü. Oyun 207/6'ya geldi. Sıradaki vurucu, tek kişilik şov konusunda bu seneden Güney Afrika tecrübesi bulunan Abdur Rezzaq'tı. Ancak günün kahramanı, oyuna ısınmak için yine epeyce bekledikten sonra kritik overlarda boundaryleri getiren Misbah olacaktı. Bu arada, maç içindeki bir pozisyonda sakatlandıktan sonra sekerek koşabildiği gözlenen Vettori, rakip 20 topta 25 koşuya ihtiyaç duyarken, çok kritik bir yakalayışta hata yapmadı ve Razzaq çıktı. Pakistan 13 topta 15 14 koşuya ihtiyaç duyarken, Wahab Riaz, gereksiz bir şekilde büyük bir vuruş yapmaya çalıştı ve diktiği topu McCullum yakaladı. Elde kalan 2 wicket, Sohail Tanvir ve Misbah'a aitti. Tanvir de zor zamanda,6 topta 14 koşu yakaladı ve büyük katkı verdi.Misbahsa 93 yaparak takımını galibiyete ulaştıran adam oldu ve Pakistan seride 2-1'le öne geçti.